Námsmat í mínum kúrsi
Í mínum kúrs þá samanstendur lokaeinkunn af
- 20%: 10 bestu af 12 heimadæmum, það þarf að skila 9 heimadæmum til að fá próftökurétt.
- 25%: Miðsvetrarpróf úr u.þ.b. fyrri helmingi námsefnisins. Það þarf að taka prófið til að fá próftökurétt.
- 55%: Lokapróf úr öllu námsefninu, en að öllum líkindum verður minna beint úr fyrri helmingnum.
Það eru engin hópverkefni, skýrslur, viðtöl eða fyrirlestrar. Þetta námsmat erfði ég frá fyrri kennurum, og það er mjög í takt við ‘hefðina’ í verkfræðideildinni.
Tilgangur námsmatsins
Þeir Cannon og Newble segja að tilgangur námsmats geti verið eitt eða fleiri af
- Hversu vel kann nemandi efnið
- Bætir nemandinn sig þegar líður á misserið?
- Sést hvar/ef nemendur eiga erfitt uppdráttar
- Endurgjöf fyrir nemendur svo þeir sjái hvernig þeim gengur
- Hversu vel er kúrsinn að ‘virka’
- Hvetur nemendur til að læra
Í mínum kúrsi þá hef ég litið á heimadæmin sem hvatningu (svipu!) til að fá fólk til að kíkja í bókina og læra eitthvað utan fyrirlestranna. Heimadæmin virka einnig sem endurgjöf fyrir nemendurna sjálfa. Einkunnagjöf fyrir heimadæmin hefur hins vegar þróast yfir misserið (sjá síðar). Þar sem heimadæmin eru mjög regluleg (í hverri viku) þá hef ég séð hvar fólki gengur illa, en ég hef mismikið unnið með þær upplýsingar – stundum hef ég farið yfir dæmin með þeim, en stundum ekki. Ég hef minna litið á dæmin til að fylgjast með hvernig nemendur gengur yfir misserið, því dæmaskammtarnir eru misjafnlega erfiðir (efnið er misjafnlega erfitt) og því ekki sambærilegir.
Tilgangurinn með miðsvetrarprófinu var að hvetja nemendur til að læra efnið úr fyrri parti námskeiðisins sem kemur fyrir aftur og aftur í síðari hluta námskeiðisins. Ég vildi líka sjá hversu vel nemendur kynnu efnið, og þess fyrir utan bætti ég við einni spurningu sem var flækjustigi ofar bókinni, og var hálfgerð ‘fatt-spurning’, það er: var nægur skilningur á baki til að geta tekið eitt flækjuskref í viðbót?
Tilgangurinn með lokaprófinu er svo að kanna hversu vel nemendur kunna efnið (eða öllu heldur; stikkprufur úr efninu). Þar sem að miðsvetrarprófið kannaði kunnáttu á fyrri hluta námsefnisins, þá mun sá hluti námsefnisins hafa minna vægi.
Allt eru þetta ‘summative’ námsmöt, það er þau hafa öll vægi, og eru ekkert endilega leiðbeinandi fyrir framtíðarnám (‘formative’ námsmöt).
Matstegundir/Einkunnagjöf
Af öllum sjö (!!!) mögulegu námsmatsgerðum sem taldar eru upp, þá nota ég svo til eingöngu ‘Short-Answer and Simple Computation Questions’ í mínu námsmati. Í miðsvetrarprófinu notaði ég reyndar nokkrar ‘satt/ósatt’ spurningar sem teljast til ‘Objective’ prófana.
Leiðbeiningar Cannon og Newble fyrir ‘Short-Answer and Simple Computation Questions’ eru (mínar athugasemdir í sviga):
- Spurningarnar eiga að vera nákvæmar
- Beinar spurningar eru betri en ókláraðar fullyrðingar (Sammála, og spurningarnar þurfa líka að vera nákvæmar og ótvíræðar)
- Ef skila skal tölu þá á að segja í hvaða einingum og af hvaða nákvæmni (Þetta eiga verkfræðingar að kunna að meta sjálf/ir)
- Búa skal til formlegan einkunnalykil
- Vera með tilbúið vægi fyrir möguleg svör (yfirleitt gert eftirá fyrir heimadæmi, var með nokkuð skýra hugmynd í kollinum fyrir miðsvetrarprófið)
- Vera tilbúin að meta inn svör sem mér datt ekki í hug (nemendurnir eru miklu sniðugari en ég, svo að ég geri alltaf ráð fyrir hinu óvænta)
- Við einkunnagjöf skal
- Fara nafnlaust yfir (ekki gert með heimadæmi, reyndi að gera þetta með miðsvetrarprófið – en ég þekki skrift margra nemenda!)
- Fara yfir eina spurningu í einu (ekki gert með heimadæmi, fyrir utan að ég fer stundum yfir eina spurninguna hjá nokkrum áður en ég fer að gefa einkunnir. Gerði þetta með miðsvetrarprófið)
- Helst vera með eina yfirferðarmanneskju per spurningu (in my dreams!)
Einkunnagjöf heimadæma hefur þróast nokkuð eftir því sem liðið hefur á misserið. Í upphafi var ég mjög ströng á að hlutirnir ættu að vera réttir, og skipti hverju dæmi niður í stig fyrir hversu langt á veg fólk komst. Hins vegar tók ég fljótt eftir því að nemendur nálgast dæmin á mjög mismunandi hátt. Einn hópur reynir alltaf sitt besta (reynt af alvöru við öll dæmin), annað hópur leggur sig miðlungs-mikið fram (skilar yfirleitt öllum dæmum, en sleppir erfiðu pörtunum), og svo er þriðji hópurinn sem virðist vera upptekinn við eitthvað annað, og skilar bara hluta af dæmunum til að fá próftökurétt.
Í framhaldi af því er ég að nokkru leyti hætt að gefa fyrir ‘rétt’, og frekar farin að umbuna vinnu – það er nemandi fær svo til fullt hús stiga ef reynt hefur við dæmið, það er rökréttur þráður í því, og engar augljósar villur. Ég gæti stigið skrefið til fulls og farið að gefa fullt hús stiga fyrir að reynt sé við allt dæmið (eða hálft) en ég hef ekki farið þá leið ennþá.
Um ‘satt-ósatt’ segja þeir félagar að maður eigi að
- Spurningin þarf að vera um eitthvað sem skiptir máli og er viðeigandi (sammála)
- Spurningin skal vera stuttorð, ótvíræð og bara spyrja um einn hlut (sammála)
- Það má ekki vera neinn vafi á því hvort svarið sé ‘satt’ eða ‘ósatt’ (sammála, en klúðraði smá síðast)
- Ekki nota ‘stundum’, ‘aldrei’ eða ‘alltaf’. (þarf að íhuga þetta)
- Passið að sannar fullyrðingar séu jafn orðlangar og ósannar fullyrðingar (góð hugmynd!)
- Forðist neikvæðar fullyrðingar, og tvöfalda neitun (sammála)
Ég vil bæta því við að í mínum ‘satt’/’ósatt’ spurningum gaf ég eitt stig fyrir rétt svar og svo annað stig fyrir rökstuðning (var með fimm fullyrðingar, prófið var 40 stig alls).
Kostir
Vikuleg heimadæmaskil þýða mikið aðhald fyrir nemendur. Þau þýða líka að ég fæ stanslausan straum upplýsinga um hvernig gengur, og kynnist vinnubrögðum nemendanna. Með 4-6 dæmum á viku næ ég yfirleitt að vera með u.þ.b. eitt dæmi á ‘atriði’, eða fleiri ef eitthvað er sérstaklega mikilvægt. Þannig er hægt að ítreka ofan í nemendur mikið efni á (næstum því) viðráðanlegum tíma.
Miðsvetrarprófið skerpti á því sem æskilegt var að nemendur kynnu áður en haldið var í síðari hluta námskeiðisins (það er fyrir þá sem lásu) þar sem gert er ráð fyrir ákveðinni þekkingu.
Gallar
Almenn gagnrýni á ‘stuttar spurningar’ er að erfitt sé að prófa ‘djúpþekkingu’ þannig. Á móti kemur að kúrsinn sem ég kenni fer ekkert sérstaklega djúpt í efnið (bókin er heldur yfirborðskennd!).
Vikuleg heimadæmaskil þýða gríðarlega mikla vinnu fyrir mig sem kennara. Ekki er nóg með að ég þurfi að búa/finna til dæmi, heldur þarf ég líka að búa til lausnir og fara yfir 15 dæmi vikulega. Allt tekur þetta um einn og hálfan vinnudag amk. Þetta gæti lagast með árunum.
Heimadæmin þýða líka að nemendur verða þreyttir, og ég er farin að heyra það núna að mínir heimadæmaskammtar þykja ‘langir’.
Miðsvetrarprófið prófaði bara úr nokkrum atriðum af fjölmörgum sem farið hafði verið yfir á rúmlega mánuði. Mér finnst alltaf eins og svoleiðis próf séu í raun hálfgert happadrætti, sérstaklega ef þú ert námsmaður sem lærir ekki allt sem er til prófs.
Miðsvetrarprófið var með mjög víðan einkunnaskala (1.1-9.1), og bara rétt rúmur helmingur ‘náði’ prófinu. Það var erfitt fyrir mig sem kennara, sérstaklega þegar sumir nemendur sem mæta nokkuð samviskusamlega náðu ekki að standa sig neitt sérstaklega vel.