Tími lotunnar: Námsmat, partur 1

Það helltist yfir mig alveg gríðarleg þreyta í tímanum í gær, og tíminn var þess vegna ekki nærri því jafn skemmtilegur og allir tímarnir hingað til.  Kannski var það bara byrjun á skammdegisþreytu, eða kannski var það vegna þess að umfjöllunarefnið var ekki af léttari kanntinum, NÁMSMAT, sem ég velti mikið vöngum yfir, en hef ekki fundið neina góða lausn á.

Þegar ég tók við mínum kúrs í haust, þá sá ég á gömlum glærum að síðust tvö ár hefðu verið sett fyrir

• 12 heimadæmi, alls 15% af lokaeinkunn (í raun urðu heimadæmin bara 10 í fyrra)
• 1 miðsvetrarpróf sem var 25% af lokaeinkunn
• 1 lokapróf sem var 60% af lokaeinkunn

Ég vildi ekki vera að hrófla of mikið við “hefðum” svo að ég lagði af stað í haust með

• 12 heimadæmi, sem giltu 20% af lokaeinkunn (skila 9 til að fá próftökurétt)
• 1 miðsvetrarpróf sem var 25% af lokaeinkunn (og nauðsynlegt fyrir próftökurétt)
• 1 lokapróf sem var 55% af lokaeinkunn

… og agóníseraði mikið yfir þessari 5% breytingu.  Þegar leið á misserið og ég setti fyrir heimadæmi sem öllum gekk illa og þá kríuðu nemendurnir fram þá breytingu að bara 10 bestu heimadæmin giltu til lokaeinkunnar.  Það kom mér á óvart að það væri yfirleitt möguleiki, en fannst það góð hugmynd.

Sem stendur hef ég ekki leitt hugann mikið að prófunum.  Reyndar er það svo að í þessum kúrs eru ákveðin kaflaskil um miðbikið, og gott ef fólk hefur lesið fyrri partinn, áður en haldið er í seinni partinn – og miðsvetrarprófið ýtir undir það.  Lokaprófið verður svo líklega 2 spurningar af 7 úr fyrri partinum.  Mín vegna mætti það alveg gilda minna heldur en það gerir í dag – og þess vegna væri ég til í að hafa tvö “lokapróf”, það er skipta kúrsinum alfarið í tvennt og gera hann að tveimur ‘lotum’.

(Hliðarpæling:  Kíkti á fyrirlestrarglærur Amalíu Björnsdóttur og sá að hún talaði meðal annars um hinar ýmsu gerðir prófspurninga, og virtist vera að segja að ‘rétt eða rangt’ spurningar séu æðri til dæmis krossaspurningum.  Það gerði mig káta því ég var með svoleiðis spurningar á miðsvetrarprófinu – sem ég reyndar apaði eftir eldri prófum.  Þær komu almennt vel út.)

Varðandi heimadæmin, þá er svo komið að ég er í miðju kafi að semja heimadæmi númer TÍU og er alveg komin með upp í kok af þessum heimadæmum.  Þau eru að taka mig alveg gríðarlegan tíma, bæði að semja þau (er allt námsefnið ‘representað’?, tekur 4-5 klst), semja lausnirnar (verkfræðin er alltaf með ‘rétt’ og ‘röng’ svör/aðferðir, stundum mikið af myndum/forritun, tekur 5-6 klst) og svo fara yfir dæmin (ca. 15 mín per nemanda, á milli 4-5 klst vikulega).  Í draumum mínum sem ég lausnirnar um leið og ég vel dæmin, en það hefur ekki gengið í ‘praksís’ ennþá.  Sum sé 13-16 klst vikulega, eða um tveir vinnudagar.

Það togast ýmislegt á í hausnum á mér varðandi heimadæmi, til dæmis

Eigin reynsla sem nemandi

• Ég man eftir að hafa verið í 4-5 kúrsum (miserfiðum) í einu og þá er ekki nokkur leið að ‘lesa sér til yndisauka’ fyrir tíma, eða eftir tíma.  Það eina sem maður ‘les’ í kennslubókinni er það sem maður þarf til að leysa heimadæmin.
• Heimadæmin eru algjör handaleiðing, en heldur manni við efnið.
• Allir kúrsar sem ég man eftir að hafa tekið, hafa verið með einhvers konar heimadæmi – en kannski ekki vikuleg.
• Ef það eru engin heimadæmi í einhverjum kúrsi, þá fær hann enga ‘athygli’ fyrir utan að maður mætir í tíma og veit gróflega hvað er verið að tala um.

Eigin reynsla sem kennari

• Það er erfitt að semja ‘góð’ heimadæmi sem eru leysanleg á (rúmlega) einu eftirmiðdegi – en eru samt ‘all inclusive’.
• Það tekur mikinn tíma að lesa yfir dæmi í kennslubókum.
• Það er ennþá erfiðara að semja lausnirnar, einkum því að tilbúnar lausnir í öðrum kennslubókum eru oft vitlausar eða illa fram settar.  Mikill tími fer í að íhuga orðalag og framsetningu (búa til myndir).
• Finn að ég set síður fyrir dæmi sem bjóða upp á margvíslegar lausnaraðferðir því að það tekur hræðilega langan tíma að fara yfir svoleiðis.  Allt verður heldur niðurnjörvað og ‘úthugsað’ fyrir fram.  Ekki mikið rúm fyrir eigin hönnun/hugsun nemenda.
• Heimadæmin eru góð leið til að sjá strax að eitthvað er að fara fyrir ofan garð og neðan.
• Ég fær flestar og bestu spurningarnar um dæmin ef ég klúðra einhverju sjálf – og hef reynt að pakka ekki í vörn þegar það gerist

Random hugmyndir fyrir framtíðina

• Láta nemendur semja 1-2 dæmi og lausnir við dæmin, láta það gilda 5% eða eitthvað af lokaeinkunn.
• Hafa færri heimadæmi.  12 stykki er OF MIKIÐ.  Væri nóg að hafa dæmi á 2ja vikna fresti?  Þarf þá að covera 2 vikur af efni?
• Hætta að fara efnislega yfir dæmin – og merkja bara við ef reynt hefur við allt, hálft eða ekkert af dæmi.
• Gera eins og einn kennarinn við deildina sem afhendir heimadæmi og lausnir við þeim samtímis.
  • Allt námsmatið hjá henni er í þremur prófum sem eru jafndreifð yfir námskeiðið – og það er ekkert ‘overlap’ á milli prófsefnisins (virkar sem ‘lotunámskeið’).
  • Þýðir hins vegar að ég þurfi að eiga öll heimadæmin.
  • Samtal við nemendur leiðir líka í ljós að þau vinna ekkert fyrir þann kúrs nema bara til að undirbúa hvert próf.
• Hvað gerist svo á næsta ári?  Er ég að fara að setja dæmin fyrir óbreytt?  Hvað með þá sem eru að taka kúrsinn aftur?  Fá þau þá bara free-ride og 20% sjálfgefin?  Er ég að fara að leggja í álíka vinnu aftur á næsta ári þá?

Hafandi allt þetta í huga verð ég að viðurkenna að mitt mesta sálarstríð þessa dagana er varðandi kúrs sem ég á að kenna á næsta misseri.  Sá kúrs hefur verið kenndur í áratugi af kennara sem nú er að fara á eftirlaun, en kann efnið aftur á bak og áfram – og notast ekki við neina sérstaka bók.  Hér er ég því að renna svo til algjörlega blint í sjóinn.  Hef reyndar sjálf tekið álíka námskeið áður, en það voru tvö graduate-námskeið sem þetta námskeið sameinar í eitt.

Mér skilst að það sé ætlast til að ég setji upp verklegar æfingar, sem er eitthvað alveg nýtt fyrir mér – og þar er kominn alveg sérstakur námsmatshöfuðverkur, fyrir utan allt hitt.  Ég vil ekki reyna að setja fyrir 12 heimadæmi aftur, og ég vil heldur ekki drukkna í erfiðum skýrslum.

Eftir tímann í gær þá er ég nú að íhuga hvort ég geti snúið upp á handleggi nemendanna og fengið þá til að skoða skýrslur hvers annars.  Það myndi helst ganga upp fyrir verklegt.  Þá þarf ég líka kannski að huga að því að setja upp ‘leyninúmerakerfi’ til að koma í veg fyrir tilfinninga-vesen og ‘feimni’.  Það sem ég hef helstar áhyggjur af er að nemandurnir kvarti yfir því að þau séu að gera vinnuna mína fyrir mig.

Annað sem ég fékk út úr tímanum í gær er að ég hef leyfi til að kalla nemendur inn á ‘teppið’ til að ræða hörmulega útkomu í prófi.  Mér finnst eins og ég hafi misst af tækifærinu þetta misserið því að prófið var um miðjan október, en þetta er eitthvað sem ég ætla að reyna að gera í framtíðinni.

Þess fyrir utan er ég að reyna að taka það ekki nærri mér að skilaboð tímans í gær voru að miklu leyti “You’re Doing It Wrong!”, sem ég er eiginlega sammála, en gallinn er að ég veit ekki hvernig ég get gert þetta öðruvísi svo vel megi vera – og finnst ég bundin af ‘hefðum’ og eigin reynslu, því ég hef ekki orðið mikið fyrir ‘progressive’ kennsluaðferðum í mínu lífi, ef undanskilin eru leikskóli og grunnskóli barnanna í USA.